اگه یه جمله بود که معجزه می‌کرد...

به نظرم جمله‌ی "دوستت دارم" بود.

عوض می‌کنه حال شنونده‌اش رو.

به قول پونه مقیمی:

دوستت‌دارم‌های اصیل، شبیه به سکوت‌‍ِ میان نُت‌ها هستند؛ درست، به موقع، همان‌ جایی می‌نشینند که باید بنشینند؛ و زمانی که یک آدمِ «درست»، شما را «درست» دوست دارد؛ روزی شما متوجه می‌شوید، پتانسیل‌هایتان در حال رشد، هویتتان در حال تنظیم شدن و ورژن درستی از خودتان هم در رابطه در حال شکل گرفتن است. 
سکوت‌های درست، موسیقی‌های عمیق، پخته ‌و درستی را شکل می‌دهند. 
برای همین مهم است که چطور دوستتان دارند و چطور به شما عشق می‌ورزند.